De ontspoorde opruimcoach

Als je hele leven op z’n kop staat, is het lastig om overzicht te houden. Dát heb ik de laatste jaren helaas aan den lijve ondervonden. Toen mijn vader twee jaar geleden ernstig ziek werd en toen hij nog geen jaar later overleed. Machteloos keken we toe hoe hij gesloopt werd. Hoop, vrees en verdriet wisselden elkaar voortdurend en vaak in hoog tempo af. Emoties die een enorme impact hebben op alles wat je doet.

Wegvallende tijd

Waar ik de boel normaal gesproken goed op de rails heb, vielen er nu steeds meer gaten. Als ik heel eerlijk ben, is die tijd grotendeels langs me heen gegaan. De tijd viel weg door alles wat er gebeurde. Ik weet nu wat het begrip ‘op de automatische piloot’ inhoudt. Uiteraard heb ik wèl dingen gedaan en zelfs gewerkt, maar ik kan het me soms helemaal niet meer herinneren.

Toen het ergste werkelijkheid was geworden en ik moest leren leven met mijn verdriet en het grote gemis, voelde ik de behoefte om de regie weer te pakken. Dat viel niet mee. De ene dag voelde ik me beter dan de andere. Als ik ’s ochtends wakker werd, wist ik vaak nog niet hoe het met mijn energie gesteld was. Ik was regelmatig ineens doodmoe of er kwam iets op mijn pad wat me raakt als een mokerslag, zoals toen door mijn geboortestad reed en me realiseerde dat die ene, allerliefste Rotterdammer er nooit meer zal lopen…

Terug naar de basis

Ontspoord voelde ik me. Terug naar de basis moest én wilde ik. Voor mij begint dat altijd in mijn huis, dat is de plek waar ik me veilig voel, waar ik me omring met de spullen en herinneringen die me troost en energie geven. Een enorme puinhoop was het niet geworden, maar er viel toch wel het een en ander te reorganiseren.

En daar zat ik als opruimcoach… voor anderen weet ik het altijd heel goed, daar ben ik ook gewoon mee doorgegaan. Maar nu voelde ik me lamgeslagen, kon me soms tot de domste klusjes eenvoudigweg niet zetten. Wat begreep ik de verzuchtingen en hobbels van mijn opruimklanten nu ineens goed!

Kleine stappen zeg ik altijd. En dat heb ik ook in de praktijk gebracht. De ene dag mijn post en de keuken. Balkondeur open, pot thee erbij, radio aan en niet te streng zijn voor mezelf. Geen lange to-do-lijsten maken; alles wat ik deed, was goed en het hoefde niet allemaal op hetzelfde moment.

Herken je dit, heb je zelf ook een ingrijpende gebeurtenis achter de rug en wil je de boel weer op de rails krijgen, omdat je behoefte hebt aan ruimte, rust en nieuwe energie? Bel of mail me dan voor advies of een afspraak. Samen staan we sterk!

 

 

 

 

06-55330810 | Caroline@GriepRuimtOp.nl